Artykuły i Testy

Na łamach serwisu ponad trzy miesiące temu ukazał się test głośników 2.0 oraz 2.1. W związku z tym nadszedł czas na kolejny przegląd zestawów głośników komputerowych. Z początku miał to być test tylko zestawów 5.1, jednak doświadczenia wyniesione z poprzedniego artykułu pozwoliły sformułować inną filozofię. Otóż, aby kupić naprawdę porządny zestaw 5.1 oferujący wierne odtwarzanie muzyki, trzeba się przygotować na wydatek przynajmniej 600 zł. Nie wszyscy jednak potrzebują pełnego zestawu 5.1 (czy też 7.1) oraz nie każdy chce wydać kwotę 500 zł na nagłośnienie.

W niniejszym artykule ograniczyliśmy grupę produktową poprzez zakres cenowy - od 100 zł do 600 zł.

Jak już stwierdzono w poprzednim teście: "Jeśli odtwarzanym materiałem dźwiękowym będzie tylko muzyka, to z pewnością lepiej zainwestować w lepszy zestaw 2.1, niż w zestaw gorszej jakości, ale z większą ilością satelit (np. 5.1). Jeśli natomiast oprócz muzyki użytkownik będzie odtwarzał dźwięk z filmów (często DVD z dźwiękiem 5.1) oraz gier, warto rozważyć zakup większego zestawu. W tym przypadku, przy ograniczonym funduszu, należy zdecydować, czy bardziej pożądany jest dźwięk przestrzenny, czy jego lepsza jakość (zapewniona przez lepszy, droższy zestaw 2.1)."

Dlatego też test ten obejmuje zestawy o różnych konfiguracjach, od 2.0 aż do 7.1. Możecie więc, biorąc pod uwagę ceny, porównać jakość brzmienia poszczególnych głośników i dzięki temu odpowiedzieć sobie na pytanie: "czy ten zestaw odpowiada moim wymaganiom, czy poczekać i kupić lepszy, czy może zrezygnować z dźwięku przestrzennego i kupić zestaw lepiej brzmiący".

Jak łatwo zauważyć w tytule, jest to część pierwsza i obejmuje ona następujące zestawy:

- Creative Inspire T6100,

- Hercules XPS 5.1 70,

- Logitech X-530,

- Logitech Z-4,

- Logitech Z-2300,

- Mode Com MC-5060.

Kolejna ukaże się niebawem. W niej zapoznamy Was z zestawami:

- Creative Inspire T7900,

- Genius SW-HF 5.1 4000,

- Logitech G51,

- Logitech X-540,

- Logitech Z-10,

- Logitech X-240.

Poniżej krótkie powtórzenie informacji, jakie pojawiły się już przy okazji poprzedniego artykułu.

Kilka podstaw

Ponieważ każda gałąź techniki posiada swój własny język (by nie powiedzieć slang), postanowiliśmy wytłumaczyć kilka podstawowych informacji. Stąd też zachęcamy do zapoznania się z kilkoma zwrotami i terminami wykorzystywanymi w artykule.

RCA / chinch - popularna wtyczka od przewodu dwużyłowego stosowana przy łączeniu elementów domowego systemu audio-video.

TRS 1/8" (jack 3.5 mm, mini Jack, mały Jack) - równie popularna wtyczka, co chinch, przenosząca sygnał stereo.

Średnica / środek - potoczna nazwa środkowego pasma częstotliwości akustycznych (około 200-4000 Hz).

THD (total harmonic distortion) - podawana w procentach miara zniekształcenia sygnału.

Moc - teoretyczna wielkość informująca o tym, ile dana kolumna może maksymalnie wytworzyć ciepła. Praktyczna informacja o tym, jak głośno kolumna potrafi zagrać, zawarta jest w jej skuteczności (podwanej w dB). W gruncie rzeczy nie należy się sugerować mocą podawaną przez producenta.

Panorama - obraz stereofonii - głośniki pracujące w systemie stereo przenoszą dwa (często bardzo się różniące) sygnały. Subiektywna ocena panoramy kreowanej przez zestaw to po prostu stwierdzenie, czy stereofonia jest dobra i czytelna, czy oba kanały zlewają się w jeden tworząc wrażenie odsłuchu mono.

Pasmo przenoszenia - zakres pasma częstotliwości, które może zostać odtworzone przy maksymalnym spadku -3 dB. Z reguły granice pasma wyznaczają właśnie częstotliwości, przy których natężenie dźwięku spada o 3 dB.

B, dB (bele, decybele) (skala logarytmiczna). Na potrzeby testu wystarczy wiedzieć, że wzrost danej wielkości o 3 dB, to dwukrotny rzeczywisty (odczuwalny) wzrost tej wielkości.

2.0, 2.1, 4.1, 5.1 czy może 7.1?

Dobór najlepszego zestawu wymaga postawienia sobie jednego, bardzo ważnego pytania - do czego będzie on używany? Pytanie to ma kilka kontekstów. Po pierwsze - co dany zestaw będzie odtwarzał? Jeśli będzie to tylko muzyka, to z pewnością lepiej zainwestować w lepszy zestaw 2.1, niż w zestaw gorszej jakości, ale z większą ilością satelit (np. 5.1). Jeśli natomiast oprócz muzyki użytkownik będzie odtwarzał dźwięk z filmów (często DVD z dźwiękiem 5.1) oraz gier, warto rozważyć zakup większego zestawu. W tym przypadku, przy ograniczonym funduszu, należy zdecydować, czy bardziej pożądany jest dźwięk przestrzenny, czy jego lepsza jakość (zapewniona przez lepszy, droższy zestaw 2.1). Pozostała jeszcze kwestia wyboru zestawu z subwooferem lub bez. Obecne głośniki 2.0 raczej słabo radzą sobie z przetwarzaniem basów, co bierze się z wykreowanego trendu minimalizowania rozmiarów głośników komputerowych. Bezsprzecznie lepiej wybrać zestaw z subwooferem. Mniejsze zestawy (2.0) powinny jednak zainteresować użytkowników wymagających od głośników łatwego transportowania.

Rozstawienie

Jako, że opis rozstawienia zestawów idealnie oddał akapit w teście pierwszym, można pozwolić sobie na zacytowanie go tutaj.

Jeszcze jedna kwestia - jak najlepiej stawiać głośniki. Jest pewna zasada trójkąta równobocznego mówiąca, że odbiorca i dwie satelity powinny być umieszczone na wierzchołkach trójkąta równobocznego. Inaczej mówiąc: odległość między satelitami powinna być równa odległości odbiorcy od każdej z nich. Dodatkowo, przetworniki satelit powinny być umieszczone na wysokości uszu, co niekiedy trudno osiągnąć biorąc pod uwagę ich małe rozmiary. Subwoofer musi stać na podłodze. W miarę możliwości należy unikać umieszczania go w małych wnękach. Optymalnym sposobem umieszczenia subwoofera jest postawienie go np. obok biurka, zakładając, że nie stoi ono w rogu pokoju.

Rozszerzenie zestawu o dodatkowe satelity wnosi konieczność umieszczenia głośnika centralnego bezpośrednio naprzeciw odbiorcy. Utarło się już, że satelity dodatkowe nazywane są satelitami tylnymi, jednak poprawna i bardziej precyzyjna nazwa to satelity surround. Wbrew pozorom często lepsze efekty daje umieszczenie ich po bokach. W teście jest jeden zestaw z certyfikatem THX (Logitech Z-2300) i w tym przypadku wręcz zalecane jest umieszczenie satelit po bokach, lekko za odbiorcą.

Jak testowano?

Uwagę przede wszystkim zwracano na brzmienie zestawu. Oceniano osobno reprodukcję konkretnych pasm (niskie, średnie i wysokie) oraz selektywność i możliwości odwzorowania panoramy stereofonicznej. Odsłuch odbywał się cały czas w tym samym pomieszczeniu, na tym samym stanowisku i przy tym samym ustawieniu głośników. Materiał odsłuchowy, w formacie audio rzecz jasna, zawierał przede wszystkim utwory symfoniczne. Dla testu basu odsłuchiwano również muzykę elektroniczną.

Dodatkowymi czynnikami, jakie uwzględniano są: wykonanie (jakość materiału), wygląd, czytelność i przydatność instrukcji, ergonomia i wygoda użytkowania i dodatkowe funkcje.

Oczywiście bardzo ważnym elementem jest karta dźwiękowa, na której wykonywany jest test. Tutaj z pomocą przychodzi produkt firmy Creative. Postanowiliśmy skorzystać z Sound Blaster X-Fi Fatal1ty, które cechuje się świetną jakością i czystością dźwięku.